Vier jaar. Vier dagen. Vier weken.

Vier jaar huwelijk. Een huis achter een elektrische poort. Een man die bepaalt dat ze steeds minder waard wordt.

Vier dagen op een Waddeneiland. Ze kijkt. Ze droomt. Dan gaat ze terug, maar niet voor lang.

Vier weken in een verlaten vakantiepark. Een bushalte waar al jaren geen bus meer stopt. Een auto. Een vreemde die weet wat hij wil. Ze stapt in.

Drie keer vier. Drie keer een andere Ester.

Dertien blauwe enveloppen verder. En counting. Leuker kunnen we het niet maken, aldus de Belastingdienst.

Van de honderd ondervraagden vond alleen mijn moeder dat ik hier niet de titel van moest maken.

What happens on Terschelling, stays on Terschelling. Behalve De Jurk Mag Uit.